Oδυσσσέας Ελύτης: Eλένη...Λόγια όχι σαν τ` άλλα μα κι αυτά μ` ένα μοναδικό τους προορισμόν : Εσένα! - Ταξίδια Ομορφιας
Taxidia Zohs

Oδυσσσέας Ελύτης: Eλένη...Λόγια όχι σαν τ` άλλα μα κι αυτά μ` ένα μοναδικό τους προορισμόν : Εσένα!

Δεν είναι λίγοι οι ποιητές που έχουν εμπνευστεί από τη μυθική Ελένη. Ο Ελύτης έγραψε για μιαν Ελένη των Προσανατολισμών που περιλαμβάνεται στην ενότητα Σποράδες. Πρόκειται ωστόσο, για πραγματικό πρόσωπο....-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή


Οδυσσέας Ελύτης...


Ένας από τους σημαντικότερους ποιητές μας-ο δεύτερος και τελευταίος-μέχρι σήμερα Έλληνας που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ, από τα επίλεκτα μέλη της “γενιάς του `30”, στον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας-

`Ενας χαρισματικός άνθρωπος που κατάφερε να διαμορφώσει ένα προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και που θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της ελληνικής ποίησης.

Το δικό του ποιητικό όραμα, θα λέγαμε, πως είναι συνδεδεμένο με το λυρικό στοιχείο και την ελληνική λαϊκή παράδοση.

Δεν είναι λίγοι οι ποιητές που έχουν εμπνευστεί από τη μυθική Ελένη. Ο Ελύτης έγραψε για μιαν "Ελένη" των Προσανατολισμών που περιλαμβάνεται στην ενότητα "Σποράδες". Πρόκειται ωστόσο, για πραγματικό πρόσωπο...

Σύμφωνα με το βιβλίο του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου Αναπολήσεις (τόμος Α΄, Παπαζήσης, 2005), ο τίτλος του ποιήματος δόθηκε προς τιμήν μιας νεαρής Κερκυραίας, της φοιτήτριας Έλενας Βεντούρα. Αναφέρεται και στο κείμενο "Οδυσσέας Ελύτης", που βρίσκεται στο βιβλίο του Φιλολογικά (Καστανιώτης, 2007). Ο σπουδαίος καθηγητής γράφει πως αυτό έγινε κατά παράκληση του Νίκου Γκάτσου, "ερωτευμένου εξ αποστάσεως" με την Έλενα Βεντούρα.

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στα Νέα Γράμματα το Δεκέμβριο του 1937. Η ένδειξη "Φθινόπωρο 1934" κάτω από αυτό σημαίνει πως άρχισε να γράφεται εκείνη την εποχή. Οι Προσανατολισμοί εκδόθηκαν το 1940.

Ο Μάριο Βίττι, προσπάθησε να ερμηνεύσει το "Ελένη" κι έγραψε πως πρόκειται "για ερωτική κουβέντα που, δίχως να υποβαθμιστεί σε ερωτοτροπία, έχει την πρόθεση να γοητεύσει μια γυναίκα". Ισχυρίζεται δε, ότι σε αυτό "το `εσύ` παίρνει το συναισθηματικό νόημα ενός χωρισμού μετά από ένα καλοκαίρι ερωτικό".

Το καλοκαίρι του 1937, ο Ελύτης φοιτούσε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Κερκύρας και η Έλενα Βεντούρα είχε πάει στην Κέρκυρα για τις καλοκαιρινές της διακοπές. Δεν είναι γνωστό αν αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντήθηκαν. . Ο δημοσιογράφος Κώστας Δαφνής- ο καλύτερος φίλος του Ελύτη στο νησί- δεν αναφέρει κάτι σχετικό.

Το ιστορικό της οικογένειας Βεντούρα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ανήκαν στους προύχοντες του νησιού και ήταν οι κληρονόμοι του Λορέντζου Μαβίλη. Ο παππούς του Μαβίλη ήταν πρόξενος της Ισπανίας στην Κέρκυρα.

Ποτέ δεν διευκρινίστηκε αν το ποίημα αναφέρεται στον έρωτα του Ελύτη και κάποιας Ελένης -αν ήταν ια την Έλενα Βεντούρα ή κάποια άλλη-. Ο Μάνος Χατζιδάκις που γνώριζε αρκετά πράγματα σχετικά με τον Ελύτη, σημειώνει στο κείμενο "Για τον Οδυσσέα Ελύτη" στο βιβλίο Ο καθρέφτης και το μαχαίρι : "Η "Μαρία Νεφέλη" είναι μια δυνατή στιγμή του, μια επανάσταση απέναντι στο Χρόνο που προσπάθησε να τον σφραγίσει, απέναντι στον εαυτό του. Κι αρχίζω με μια δεύτερη "Ελένη", διαφορετική από εκείνη των "Προσανατολισμών". Πιο σύγχρονη και πιο αινιγματική."

Ακολουθεί το υπέροχο ποίημα για την ...


Ελένη

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι

Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές

`Ολα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Ε-σένα!

Κατά που θ` απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός

Κατά που θ` αφήσουμε τα μάτια μας τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα Τώρα που κλείσανε τα βλέφαρά σου απάνω στα τοπία μας

Κι είμαστε - σα να πέρασε μέσα μας η ομίχλη -

Μόνοι ολομόναχοι τριγυρισμένοι απ` τις νεκρές εικόνες σου.

Με το μέτωπο στο τζάμι αγρυπνούμε την καινούργια οδύνη

Δεν είναι ο θάνατος που θα μας ρίξει κάτω μια που

Εσύ υπάρχεις

Μια που υπάρχει αλλού ένας άνεμος για να σε ζήσει ολάκερη

Να σε ντύσει από κοντά όπως σε ντύνει από μακριά η ελπίδα μας

Μια που υπάρχει αλλού Καταπράσινη πεδιάδα πέρ` από το γέλιο σου ως τον ήλιο

Λέγοντάς του εμπιστευτικά πως θα ξανασυναντηθούμε πάλι

Οχι δεν είναι ο θάνατος που θ` αντιμετωπίσουμε

Παρά μια τόση δα σταγόνα φθινοπωρινής βροχής

Ενα θολό συναίσθημα

H μυρωδιά του νοτισμένου χώματος μέσ` στις ψυχές μας που όσο παν κι απομακρύνονται

Κι αν δεν είναι το χέρι σου στο χέρι μας

Και αν δεν είναι το αίμα μας στις φλέβες των ονείρων σου

Το φως στον άσπιλο ουρανό

Κι η μουσική αθέατη μέσα μας ώ! μελαγχολική

Διαβάτισσα όσων μας κρατάν στον κόσμο ακόμα

Είναι ο υγρός αέρας η ώρα του φθινοπώρου ο χωρισμός

Το πικρό στήριγμα του αγκώνα στην ανάμνηση

Που βγαίνει όταν η νύχτα πάει να μας χωρίσει από το φως

Πίσω από το τετράγωνο παράθυρο που βλέπει προς τη θλίψη

Πσυ δε βλέπει τίποτε

Γιατί έγινε κιόλας μουσική αθέατη φλόγα στο τζάκι χτύ- πημα του μεγάλου ρολογιού στον τοίχο Γιατί έγινε κιόλας

Ποίημα στίχος μ` άλλον στίχο αχός παράλληλος με τη βροχή δάκρυα και λόγια

Λόγια όχι σαν τ` άλλα μα κι αυτά μ` ένα μοναδικό τους προορισμόν : Εσένα!

Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Subscribe to this Blog via Email :
Previous
Next Post »

TOP εβδομαδας