Εξαφανίστηκε... από λάθος το μοναδικό δείγμα μεταλλικού υδρογόνου πάνω στη Γη!

Το Συμπαν

Εξαφανίστηκε... από λάθος το μοναδικό δείγμα μεταλλικού υδρογόνου πάνω στη Γη!

  2:27 μ.μ.

Όταν οι ερευνητές επεχείρησαν να μετρήσουν ξανά την πίεση χρησιμοποιώντας ένα λέιζερ, κάτι πήγε στραβά και το ένα διαμάντι έγινε σκόνη - Μαζί με το διαμάντι, εξαφανίσθηκε και το μεταλλικό υδρογόνο

Μερικές επιστημονικές ανακαλύψεις γίνονται κατά λάθος, αλλά καμία φορά μπορεί, επίσης, να εξαφανισθούν από λάθος. Αυτό φαίνεται να συνέβη με το μεταλλικό υδρογόνο, που πρόσφατα είχε ανακαλυφθεί και είχε προκαλέσει μεγάλο διεθνή θόρυβο.

Το σπάνιο και μοναδικό δείγμα του υλικού αυτού, που είχε δημιουργηθεί για πρώτη φορά στη Γη προ εβδομάδων, ξαφνικά εξαφανίστηκε, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της βρετανικής «Ιndependent».

Ο επικεφαλής ερευνητής Ισαάκ Σιλβέρα, καθηγητής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, δήλωσε ότι ένα καταστροφικό σφάλμα είχε ως συνέπεια την εξαφάνιση του μικροσκοπικού δείγματος.

Αλλοι επιστήμονες, εξ αρχής σκεπτικιστές, αν όχι καχύποπτοι για την ανακάλυψη, σχολίασαν ότι μάλλον το μεταλλικό υδρογόνο ποτέ δεν είχε δημιουργηθεί, παρά τους θριαμβευτικούς ισχυρισμούς των δημιουργών του.

Το μεταλλικό υδρογόνο είναι ένα υλικό που μπορεί να έχει επαναστατικές εφαρμογές σε πολλούς τομείς της τεχνολογίας και της ενέργειας. Το μοναδικό δείγμα του διατηρείτο ανάμεσα σε δύο εξίσου μικροσκοπικά διαμάντια, σε συνθήκες πίεσης μεγαλύτερης από αυτή που υπάρχει στο κέντρο της Γης και σε θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν.

Όμως, σύμφωνα με το δημοσίευμα, όταν οι ερευνητές επεχείρησαν να μετρήσουν ξανά την πίεση χρησιμοποιώντας ένα λέιζερ, κάτι πήγε στραβά και το ένα διαμάντι έγινε σκόνη. Μαζί με το διαμάντι, εξαφανίσθηκε και το μεταλλικό υδρογόνο. Το γιατί συνέβη αυτό, είναι υπό διερεύνηση. Είναι πιθανό ότι, επειδή είναι πολύ ασταθές, μετατράπηκε σε αέριο.

Πάντως, ο Σιλβέρα, που πασχίζει εδώ και δεκαετίες να δημιουργήσει το μεταλλικό υδρογόνο, θα ξεκινήσει ξανά την προσπάθεια και δήλωσε αισιόδοξος ότι σε λίγες εβδομάδες θα έχει ένα νέο δείγμα.

Όπως είπε, «ούτως ή άλλως, υπήρχαν μερικοί "άπιστοι Θωμάδες", οπότε είχαμε αποφασίσει να το παράγουμε πάλι. Δεν θα είχαμε κάνει τη σχετική επιστημονική δημοσίευση (σ.σ. στο "Science"), αν δεν ήμασταν πεπεισμένοι ότι πρόκειται για μεταλλικό υδρογόνο».

Το βίντεο του Χάρβαρντ για το υλικό-επανάσταση που δημιούργησαν:

Μεγάλη ανακάλυψη εκτός του ηλιακού μας συστήματος

Το Συμπαν

Μεγάλη ανακάλυψη εκτός του ηλιακού μας συστήματος

  12:30 π.μ.

Συνέντευξη Τύπου στην οποία θα γίνουν ανακοινώσεις για μια «ανακάλυψη πέρα από το ηλιακό μας σύστημα» ανακοίνωσε η NASA, πυροδοτώντας όργιο φημών και σεναρίων από τους έχοντες και μη... ζωηρή φαντασία.

Το μόνο που έγινε γνωστό είναι ότι η NASA θα αποκαλύψει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με εξωπλανήτες, πλανήτες δηλαδή που βρίσκονται σε τροχιά εκτός του ήλιου, γεγονός που δημιούργησε εύλογη αναστάτωση, καθώς οι εξωπλανήτες αποτελούν την κύρια ελπίδα των επιστημόνων για εξεύρεση ζωής στο σύμπαν!



​Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία δεν προχώρησε σε λεπτομέρειες σχετικά με το αντικείμενο των ανακοινώσεων της. Παρόντες για την παρουσίαση θα είναι αστρονόμοι και επιστήμονες από όλο τον κόσμο
Πρόκειται στην ουσία για ουράνια σώματα με παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες αυτών της Γης. Για το λόγο αυτό, οι εξωπλανήτες θεωρούνται και το επικρατέστερο «περιβάλλον» που μπορεί να φιλοξενεί κάποιο είδος ζωής και γι αυτό συχνά αναφέρονται ως «αδέλφια» ή «ξαδέλφια» του πλανήτη μας.

Σημειώνεται ωστόσο ότι η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία δεν προχώρησε σε λεπτομέρειες σχετικά με το αντικείμενο των ανακοινώσεων της. Παρόντες για την παρουσίαση θα είναι αστρονόμοι και επιστήμονες από όλο τον κόσμο, σύμφωνα με όσα έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής.



Η συνέντευξη Τύπου θα μεταδοθεί ζωντανά και από την ιστοσελίδα της NASA, ενώ η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 22 Φεβρουαρίου στις 13:00 ώρα Αμερικής (21:00 ώρα Ελλάδος).

Όποιος επιθυμεί, θα μπορεί να υποβάλει ερωτήσεις μέσω Twitter, χρησιμοποιώντας το hashtag #AskNasa κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.

πηγη

Ανακαλύφθηκαν πάνω από 100 νέοι εξωπλανήτες κοντά στη Γη

Το Συμπαν

Ανακαλύφθηκαν πάνω από 100 νέοι εξωπλανήτες κοντά στη Γη

  2:47 μ.μ.

Οι αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν πάνω από 100 νέους δυνητικούς -με επιβεβαιωμένους ακόμη- εξωπλανήτες, μερικοί από τους οποίους είναι σχετικά κοντά στη Γη. Ιδίως ένας που βρίσκεται γύρω από το τέταρτο κοντινότερο άστρο, σε απόσταση «μόνο» 8,1 ετών φωτός.

Οι νέες παρατηρήσεις έγιναν με το φασματόμετρο υψηλής ανάλυσης HIRES του διαμέτρου δέκα μέτρων αμερικανικού τηλεσκοπίου Κεκ της Χαβάης, με επικεφαλής τον Στιβ Βογκτ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ και τον Πολ Μπάτλερ του Ινστιτούτου Επιστημών Κάρνεγκι της Ουάσιγκτον.

Tο HIRES ανιχνεύει εξωπλανήτες με τη μέθοδο της «ακτινικής ταχύτητας» (radial velocity method), με βάση τις ανεπαίσθητες βαρυτικές ανωμαλίες που οι εξωπλανήτες προκαλούν στα μητρικά άστρα τους. H τεχνική αυτή εντοπισμού είναι διαφορετική από την πιο δημοφιλή μέθοδο «των διελεύσεων» (transit method) που, μεταξύ άλλων, χρησιμοποιεί το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» και η οποία βασίζεται στις αμυδρές αυξομειώσεις του φωτός ενός άστρου, όταν περνά μπροστά του ένας εξωπλανήτης.

Η νέα «φουρνιά», που προέκυψε από σχεδόν 61.000 παρατηρήσεις σε περισσότερα από 1.600 άστρα και παρουσιάσθηκε σε σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας "The Astronomical Journal", περιλαμβάνει 60 δυνητικούς εξωπλανήτες που θα χρειασθούν επιβεβαίωση, καθώς και 54 άλλες περιπτώσεις που χρειάζονται περαιτέρω μελέτη, προτού πάρουν τον χαρακηρισμό των δυνητικών εξωπλανητών.

Ο πιο κοντινός πιθανός εξωπλανήτης περιφέρεται γύρω από το άστρο GJ 411, γνωστό και ως Λαλάντ 21185, που βρίσκεται σε απόσταση 8,1 ετών φωτός και έχει μόνο το 40% της μάζας του Ήλιου μας. Μόνο τρία άλλα άστρα είναι πιο κοντά. Το πιο κοντινό είναι ο Εγγύτατος (Proxima) του Κενταύρου, σε απόσταση 4,22 ετών φωτός από τη Γη, γύρω από τον οποίο πέρυσι τον Αύγουστο ανακαλύφθηκε ένας εξωπλανήτης που πιθανώς έχει ομοιότητες με τον δικό μας πλανήτη.

Ο δυνητικός εξωπλανήτης GJ 411b του άστρου GJ 411 είναι περίπου τετραπλάσιος από τη Γη και πιθανώς πολύ καυτός για να είναι κατοικήσιμος, καθώς κινείται πολύ κοντά στο άστρο του, ολοκληρώνοντας την τροχιά του (το έτος του) κάθε δέκα γήινες μέρες.

Έως σήμερα οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει 3.450 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες, τα δύο τρίτα εκ των οποίων με τη βοήθεια του «Κέπλερ», ενώ αρκετές ακόμη χιλιάδες αναμένουν επιβεβαίωση.

Ο αριθμός αυτός ασφαλώς θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς θα γίνουν νέες παρατηρήσεις από το αστρονομικό παρατηρητήριο Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που εκτοξεύθηκε το Δεκέμβριο του 2013, καθώς και από τον δορυφόρο TESS (Transit Exoplanet Survey Satellite) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), που προγραμματίζεται να εκτοξευθεί στις αρχές του 2018.

Δείτε βίντεο: Για πρώτη φορά σε 100 χρόνια: Ολική έκλειψη, πανσέληνος και ο κομήτης Honda

Το Συμπαν

Δείτε βίντεο: Για πρώτη φορά σε 100 χρόνια: Ολική έκλειψη, πανσέληνος και ο κομήτης Honda

  2:12 μ.μ.

Το φαινόμενο θα είναι ορατό και από την Ελλάδα το βράδυ της Παρασκευής - Εντυπωσιακή πράσινη λάμψη με μία μοβ ουρά να τη συνοδεύει, ένα υπερ-φωτεινό φεγγάρι και μία έκλειψη στην πιο σκοτεινή εκδοχή της

Τρία εντυπωσιακά φαινόμενα θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σε διάστημα λίγων ωρών οι κάτοικοι της Γης, καθώς, σε μία μοναδική συγκυρία, ο ουρανός θα φωτιστεί από τον κομήτη Honda που θα γίνει ορατός την Παρασκευή, ενώ θα ακολουθήσει η ολική έκλειψη της Σελήνης και η «χιονισμένη» πανσέληνος του Φεβρουαρίου.

Ο κομήτης Honda θα «ντύσει» ουρανό με μία πράσινη λάμψη, καθώς θα περνά κοντά στη Γη και θα είναι ορατός με γυμνό μάτι το βράδυ της Παρασκευής. Η πράσινη λάμψη θα συνοδεύεται από μία μοβ ουρά, δημιουργώντας ένα πραγματικά εντυπωσιακό φαινόμενο, το οποίο αξίζει να απολαύσει κανείς στη ζωή του.



Νωρίς την ίδια ημέρα, θα ξεκινήσει η ολική έκλειψη του φεγγαριού. Πρόκειται για το φαινόμενο της ευθυγράμμισης του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης. Καθώς τα τρία ουράνια σώματα θα έρθουν στην ίδια ευθεία, η Σελήνη θα εξαφανιστεί στο σκοτάδι και ακολούθως θα γίνει ορατό το στεφάνι που προκαλείται από τις ακτίνες του ήλιου. Η έκλειψη θα γίνει περισσότερο ορατή στην Ευρώπη και την Αφρική.

Παράλληλα, η Σελήνη θα «γεμίσει» και θα είναι πιο φωτεινή από κάθε άλλη περίοδο του χρόνου, ένα φαινόμενο που ονομάζεται «snow moon», καθώς ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας με τα περισσότερα χιόνια και το μεγαλύτερο κρύο.



Το φαινόμενο, ωστόσο, που προσθέτει «αίγλη» στην κοσμική συγκυρία, είναι το πέρασμα του κομήτη Honda. Το πέρασμά του θα είναι τόσο κοντινό, ώστε θα είναι ορατός με γυμνό μάτι σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, τη λάμψη και τα χρώματά του.

Το τριπλό αυτό φαινόμενο συμβαίνει για πρώτη φορά τα τελευταία 100 χρόνια που παρακολουθείται ο ουρανός και το σύμπαν, γεγονός που αυξάνει ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον.



To αστρονομικό φαινόμενο θα λάβει χώρα λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής προς Σάββατο. Η έκλειψη θα είναι ορατή και από τη χώρα μας, πράγμα που θα καταστήσει το θέαμα πρόσφορο τόσο για παρατήρηση όσο και για φωτογράφιση.

Συγκεκριμένα, οι παρατηρητές θα δουν αρχικά ένα σκοτείνιασμα του φεγγαριού, που θα γίνεται πιο έντονο όσο περνάει η ώρα. Η έκλειψη της παρασκιάς, που θα διαρκέσει συνολικά περίπου τέσσερις ώρες και 20 λεπτά, θα αρχίσει στις 00:34 ώρα Ελλάδας, θα κορυφωθεί στις 02:43 και θα λήξει στις 04:53.

Δείτε βίντεο: Για πρώτη φορά σε 100 χρόνια: Ολική έκλειψη, πανσέληνος και ο κομήτης Honda

πηγη

Έτσι θα είναι ο Ήλιος λίγο πριν... το τέλος του

Το Συμπαν

Έτσι θα είναι ο Ήλιος λίγο πριν... το τέλος του

  3:33 π.μ.

To τηλεσκόπιο Hubble της NASA απαθανάτισε καρέ-καρέ τις στιγμές κατά τις οποίες ένα άστρο βρίσκεται στην τελευταία φάση της ζωής του.

Το εν λόγω άστρο μοιάζει αρκετά με τον Ήλιο και ως εκ τούτου, κάπως έτσι θα είναι και το δικό μας άστρο όταν ξεκινήσει η πορεία του προς… τον θάνατο.

Αυτό βέβαια, σύμφωνα με τη NASA θα γίνει σε αρκετά δις έτη.

Ο Ήλιος ανήκει στην κατηγορία άστρων τα οποία όταν φτάνουν προς το τέλος της ζωής τους, δεν διαλύονται αλλά περνούν από διάφορες φάσεις και στο τέλος μένουν ως κοσμικά απολιθώματα.

Όπως εκτιμάται από ειδικούς, το άστρο μας αρχικά θα διογκωθεί και θα μετατραπεί σε αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν «κόκκινο γίγαντα». Εν συνεχεία αναμένεται να… καταπιεί κυριολεκτικά τον Ερμή και την Αφροδίτη και αν δεν καταπιεί και τη Γη, θα την κατακάψει!

Στην συνέχεια θα αρχίσει να συρρικνώνεται και αυτό που θα απομείνει θα είναι μόνον ο πυρήνας του.

zougla.gr

Ταξίδι στην άκρη του Σύμπαντος σχετικό VIDEO

Το Συμπαν

Ταξίδι στην άκρη του Σύμπαντος σχετικό VIDEO

  6:15 π.μ.

Μετά από χρόνια σχεδιασμού, κατασκευής και αναμονής, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble αποκολλήθηκε στο σύμπαν από το Διαστημικό Λεωφορείο Discovery στις 25 Απριλίου 1990. Από τότε έχει παίξει το βασικότερο ίσως ρόλο σε μερικά από τα σημαντικότερα βήματα του ανθρώπου στον αγώνα κατανόησης του σύμπαντος.Το σύμπαν είναι ηλικίας περίπου 14 δισεκατομμυρίων ετών και η XDF αποκαλύπτει γαλαξίες ηλικίας έως 13.2 δισεκατομμυρίων ετών. Πριν από τη χρήση του Hubble το 1990, οι αστρονόμοι μόλις που μπορούσαν να διακρίνουν γαλαξίες απόστασης έως και 7 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, δηλαδή έως τη μέση του σύμπαντος.
VIDEO

                                                

Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας στο νυχτερινό ουρανό!

Το Συμπαν

Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας στο νυχτερινό ουρανό!

  5:55 π.μ.

Ο φωτογράφος Sandro Casutt ζει σε ένα απομακρυσμένο ελβετικό χωριό με απίστευτη θέα στο γαλαξία της Ανδρομέδας. 

Το χωριό Vals, με πληθυσμό 990 κατοίκων, είναι μια προνομιακή τοποθεσία για την προβολή του πλησιέστερου μεγάλου γαλαξία στη Γη.



Έτσι ο Casutt, μαζί με τον αδελφό του αποτυπώνουν στο φακό υπέροχες εικόνες, με τον Casutt να περνάει τα βράδια του στο κυνήγι για τον τέλειο ουρανό.


Οι φωτογραφίες, οι οποίες τραβήχτηκαν σε διαφορετικές εποχές, αποτυπώνουν την απίστευτη θέα της Ανδρομέδας σε όλο της το μεγαλείο. Η Ανδρομέδα είναι ο πιο κοντινός σε μας γαλαξίας, περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Τα εκατομμύρια άστρα αλλά και τα νεφελώματα ομορφαίνουν και φωτίζουν ποικιλοτρόπως τον νυχτερινό ουρανό, δίνοντας τις εικόνες που θα δείτε στη συνέχεια…






























perierga

Διαψεύδει η NASA τα σενάρια για την πιο σκοτεινή νύχτα των τελευταίων 500 ετών

Το Συμπαν

Διαψεύδει η NASA τα σενάρια για την πιο σκοτεινή νύχτα των τελευταίων 500 ετών

  3:14 μ.μ.

Την «είδηση» που διαδόθηκε από το πρωί της Τετάρτης διαδόθηκε μέσω social media και διαδικτύου ότι η αποψινή νύχτα (της 21ης Δεκεμβρίου) θα ήταν η πιο σκοτεινή νύχτα των τελευταίων 500 χρόνων έσπευσε να διαψεύσει η NASA.

Οι εμπνευστές της εν λόγω είδησης βάσισαν τη θεωρία τους στο γεγονός ότι σήμερα ξεκίνησε επισήμως το χειμερινό ηλιοστάσιο ενώ -όπως υποστήριζαν- θα σημειωνόταν και έκλειψη της σελήνης. Ο συνδυασμός αυτών των δύο γεγονότων βοήθησε να διαδοθεί η ιδέα ότι απόψε, ο ουρανός θα είναι ο πιο σκοτεινός από ότι έχει υπάρξει τα τελευταία 500 χρόνια

Ωστόσο τις ελπίδες όσων περίμεναν με αγωνία να στρέψουν τα βλέμματά τους στο… πηχτό σκοτάδι διέψευσε η NASA, η οποία διαπίστωσε με έναν γρήγορο έλεγχο ότι απόψε δεν θα γίνει έκλειψη σελήνης..

«Δεν υπάρχει καμία έκλειψη απόψε» είπε χαρακτηριστικά στο CNN ο Δρ. Νώε Πέτρο, ερευνητής στο Κέντρο Goddard της αμερικανικής διαστημικής εταιρίας. «Ξέρουμε πότε πρόκειται να συμβούν τέτοια φαινόμενα. Το φεγγάρι απόψε δεν θα είναι εντελώς σκοτεινό (..) και θα είναι μισοφέγγαρο. Δεν θα είναι ένα “σκοτεινό φεγγάρι”. Η πιο σκοτεινή νύχτα που έχουμε είναι όταν έχουμε ένα νέο φεγγάρι» διευκρίνισε.

Νέες εντυπωσιακές φωτογραφίες από τη NASA του νάνου πλανήτη Δήμητρα

Το Συμπαν

Νέες εντυπωσιακές φωτογραφίες από τη NASA του νάνου πλανήτη Δήμητρα

  12:43 μ.μ.

Το σκάφος Dawn φωτογράφησε τον κρατήρα Occator (Σβαρνιστής - όνομα αγροτικού θεού των Ρωμαίων), που έχει πλάτος 92 χιλιομέτρων και βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων, όπου φαίνεται καθαρά η έντονα φωτεινή περιοχή στο κέντρο

Το σκάφος Dawn (Αυγή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) τράβηξε ίσως τις καλύτερες μέχρι σήμερα φωτογραφίες της Δήμητρας, του νάνου πλανήτη που βρίσκεται στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ 'Αρη-Δία.

Το Dawn φωτογράφησε τον κρατήρα Occator (Σβαρνιστής - όνομα αγροτικού θεού των Ρωμαίων), που έχει πλάτος 92 χιλιομέτρων και βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων, όπου φαίνεται καθαρά η έντονα φωτεινή περιοχή στο κέντρο, η οποία έχει τόσο προβληματίσει τους επιστήμονες για την προέλευσή της.

Σύμφωνα με τις τελευταίες ενδείξεις, η μυστηριώδης ανάκλαση προέρχεται από άλατα μέσα στον κρατήρα, τα οποία είναι υπολείμματα που παρέμειναν εκεί, όταν κάποιο αλμυρό υγρό ανάβλυσε από το υπέδαφος, πάγωσε και τελικά εξαχνώθηκε, καθώς ο πάγος μετατράπηκε σε ατμούς.

Είναι η πέμπτη φορά που η «Αυγή» πέρασε πάνω από τη Δήμητρα σε ύψος 1.480 χιλιομέτρων. Ήδη το σκάφος ανέβηκε σε ύψος 7.200 χιλιομέτρων για το επόμενο πέρασμά του.

To Dawn είναι το πρώτο σκάφος που έφθασε στη Δήμητρα τον Μάρτιο του 2015 και έκτοτε την μελετά με την κάμερα και τα επιστημονικά όργανά του.

Προηγουμένως, μεταξύ Ιουλίου 2011-Σεπτεμβρίου, είχε επισκεφθεί τον πρωτοπλανήτη Εστία, ένα από τα μεγαλύτερα σώματα στη ζώνη των αστεροειδών.

Έρχεται η «βροχή» των διαττόντων αστέρων Λεοντιδών

Το Συμπαν

Έρχεται η «βροχή» των διαττόντων αστέρων Λεοντιδών

  11:55 π.μ.

Κορυφώνεται το βράδυ της Πέμπτης 17 Νοεμβρίου προς χαράματα Παρασκευής 18 Νοεμβρίου η φθινοπωρινή «βροχή» των διαττόντων αστέρων Λεοντιδών στο βόρειο ημισφαίριο, που περιλαμβάνει και την Ελλάδα.

Ωστόσο, λόγω της υπερ-πανσελήνου την περασμένη Δευτέρα ακόμη κι αν δεν υπάρχουν σύννεφα, οι συνθήκες δεν θα είναι ιδανικές για νυχτερινή παρατήρηση καθώς ο ουρανός θα είναι ιδιαίτερα φωτεινός.


Οι Λεοντίδες είναι μια μέσης θεαματικότητας βροχή διαττόντων, που όμως κατά καιρούς εξελίσσονται σε μία από τις πιο εντυπωσιακές. Συνήθως «παράγουν» 15 «πεφταστέρια» ανά ώρα, αλλά κάθε περίπου 33 χρόνια εμφανίζουν ένα περιοδικό αποκορύφωμα με εκατοντάδες μετέωρα την ώρα. Οι πιο πρόσφατες θεαματικές χρονιές τους ήταν το 1966 και το 2001.

Η συγκεκριμένη βροχή διαττόντων, που διαρκεί από τις 6 έως τις 30 Νοεμβρίου, φαίνεται να προέρχεται από τον αστερισμό του Λέοντα, από όπου πήρε και το όνομά της. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τα σωματίδια της σκόνης που έχει αφήσει πίσω της η ουρά του κομήτη 55Ρ/Τέμπλ-Τατλ, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1865 και κάθε Νοέμβριο τα απομεινάρια του διασταυρώνονται με την τροχιά της Γης. Ο κομήτης θα πλησιάσει ξανά τη Γη το 2031 και το 2064.

Καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, τα απομεινάρια του κομήτη, τα οποία συνήθως έχουν βάρος μικρότερο του ενός γραμμαρίου, συναντούν το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας σε ύψος 80 έως 130 χιλιομέτρων, αναφλέγονται λόγω της τριβής και ιονίζουν τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας, σχηματίζοντας έτσι φωτεινές σφαίρες μήκους δύο έως τριών μέτρων, τα «πεφταστέρια» ή διάττοντες ή μετέωρα.


Πηγή: pagenews.gr | Tο διαβάσαμε εδώ -

Ωριωνίδες: Σήμερα κοιτάξτε ψηλά την πανέμορφη βροχή των αστεριών!

Το Συμπαν

Ωριωνίδες: Σήμερα κοιτάξτε ψηλά την πανέμορφη βροχή των αστεριών!

  12:03 π.μ.

Μια νέα βροχή από πεφταστέρια θα είναι ορατή στο βόρειο ημισφαίριο, οι Ωριωνίδες, που θα κορυφωθούν στις 21 και 22 Οκτωβρίου και οι προσδοκίες για … φαντασμαγορικό θέαμα στον ουρανό είναι μεγάλες. Οι Ωριωνίδες είναι μια μέσης έντασης βροχή διαττόντων, που κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα από τις αρχές Οκτωβρίου έως τις αρχές Νοεμβρίου και φέτος αναμένεται να φθάσουν στο μέγιστο σημείο τους το βράδυ της 21 Οκτωβρίου προς χαράματα Τετάρτης 22 Οκτωβρίου.


Τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» παρατηρούνται δύο φορές κάθε χρόνο στον ουρανό, όταν η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια σκόνης που έχει αφήσει πίσω της η διέλευση του κομήτη του Χάλεϊ. Το όνομά τους το οφείλουν στον αστερισμό του Ωρίωνα και δημιουργούνται από την «ουρά» που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ. Τα «πεφταστέρια» τους τρέχουν με 67 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτα και αφήνουν τα εντυπωσιακά τους ίχνη στον ουρανό.


Το αστρονομικό αυτό φαινόμενο μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο αντισυνταγματάρχη και ερασιτέχνη αστρονόμο Τζορτζ Τάπμαν (1840-1922). [euronews] [cnn]

www.tilestwra.com

Μαύρη Σελήνη: Το σπάνιο φαινόμενο που θα συμβεί 30 Σεπτεμβρίου

Το Συμπαν

Μαύρη Σελήνη: Το σπάνιο φαινόμενο που θα συμβεί 30 Σεπτεμβρίου

  7:19 π.μ.

Την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου μια σπάνια Μαύρη Σελήνη θα συμβεί, που πολλοί συνδέουν με την αποκάλυψη.

Η θεαματική Μαύρη Σελήνη συμβαίνει όταν η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού πιάνεται στη σκιά της Γης, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατο να την δούμε.

Το φαινόμενο συμβαίνει περίπου κάθε 32 μήνες, αλλά το συγκεκριμένο έχει μία ιδιαίτερη σημασία αυτό το μήνα. Η πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου έφερε ένα «δαχτυλίδι φωτιάς» (ηλιακή έκλειψη) πάνω από την Αφρική, και αυτό, σε συνδυασμό με τη Μαύρη Σελήνη, κάνει πολλούς να φοβούνται το χειρότερο.

Οι συνωμοσιολόγοι πιστεύουν ότι:
«Αυτά τα σημάδια μας ενημερώνουν ότι ο Ιησούς σύντομα έρχεται. Πλησιάζουμε το τέλος του κόσμου μας και το τέλος της ζωής πάνω στη Γη για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Κάθε μέρα, θα πρέπει να ερχόμαστε πιο κοντά στον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό που έρχεται για τη Γη»

Ωστόσο, οι επιστήμονες λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε, και η Γη θα συνεχίσει κανονικά να υπάρχει κατά τη διάρκεια και μετά την Μαύρη Σελήνη.


Το φεγγάρι θα είναι σχεδόν αόρατο την Παρασκευή

Η Μαύρη Σελήνη θα είναι κυρίως ορατή στο δυτικό ημισφαίριο, πάνω από τη Βόρεια και Νότια Αμερική, και το δυτικό τμήμα της Ευρώπης.

Θα κορυφωθεί στις 20:11 Ανατολική ώρα – όπου, στις ΗΠΑ, θα είναι πλέον ορατή – ή 1:11 το Σάββατο το πρωί ώρα Αγγλίας.




Να ξεκαθαρίσουμε πως η Μαύρη Σελήνη δεν υπάρχει αστρονομικά.

Δεν πρόκειται για κάποιο ουράνιο σώμα, αλλά για το σημείο το οποίο παραμένει άδειο ή ακάλυπτο από την τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη. Ο συμβολισμός της, ωστόσο, έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον και, αστρολογικά μιλώντας, ανταποκρίνεται σε μια βαθιά ψυχική πραγματικότητα. Καταρχήν υπάρχει στη Μαύρη Σελήνη η λέξη Σελήνη. Η Σελήνη συνδέεται στην Αστρολογία με το ασυνείδητο, το παρελθόν, την ευαισθησία και το θηλυκό κομμάτι της ψυχής (φαντασία, μνήμη, μητρότητα, στοργή).



Η Μαύρη Σελήνη είναι επίσης ταυτισμένη με ένα αρχαϊκό σύμβολο, αυτό της πτώσης στο κενό, μιας επώδυνης διαδικασίας κατά τη διάρκεια της οποίας χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας και δεν ξέρουμε πού, πότε και αν θα ξαναπατήσουμε σε σταθερό έδαφος. Οι διαδικασίες αυτές δεν επιτελούνται σε συνειδητό ή ημισυνειδητό επίπεδο όπως αυτές της Σελήνης, αλλά στο χώρο της πλήρους ασυνειδησίας. Στον Κάτω Κόσμο, δηλαδή, της ανθρώπινης ψυχής, στο ίδιο μήκος κύματος που λειτουργεί και ο Πλούτωνας. 

© Αποκάλυψη

Δείτε φωτογραφίες απο τα ρομπότ Spirit και Opportunity, που εξερευνούν τον κόκκινο πλανήτη

Το Συμπαν

Δείτε φωτογραφίες απο τα ρομπότ Spirit και Opportunity, που εξερευνούν τον κόκκινο πλανήτη

  5:07 π.μ.

Για δέκα ολόκληρα χρόνια τα ρομπότ Spirit και Opportunity, που εξερευνούν τον Άρη, στέλνουν στη γη εικόνες από την επιφάνεια του «κόκκινου» πλανήτη

Για δέκα ολόκληρα χρόνια τα ρομπότ Spirit και Opportunity, που εξερευνούν τον Άρη, στέλνουν στη γη εικόνες από την επιφάνεια του «κόκκινου» πλανήτη.

Για την ακρίβεια, έχουν καταφέρει να τραβήξουν εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες, πολλές από τις οποίες οδήγησαν και σε επιστημονικές ανακαλύψεις.

Τώρα, εκατοντάδες επισκέπτες θα έχουν την τύχη να δουν τις ερήμους, τους κρατήρες, τους παράξενους σχηματισμούς, τις πέτρες και τους βράχους από τον Άρη σε μια μοναδική έκθεση που διοργανώνεται στο μουσείο Smithsonian.

«Η ιδέα για την έκθεση ήρθε από την επιθυμία μας να δείξουμε στον κόσμο την ομορφιά του πλανήτη και να πούμε την ιστορία της αποστολής αλλά και των ανακαλύψεων», είπε ο John Grant, ένας γεωλόγος του Μουσείου που έχει αναλάβει τη διοργάνωση της έκθεσης.























protothema.

Ενα ταξίδι μέχρι τον Γαλαξία

Το Συμπαν

Ενα ταξίδι μέχρι τον Γαλαξία

  3:34 π.μ.

Ο ρωσικός πύραυλος Σογιούζ που εκτοξεύτηκε
το πρωί της Πέμπτης από το ευρωπαϊκό κέντρο εκτοξεύσεων της Νέας Γουιάνας, μεταφέρει στο διάστημα το δορυφόρο Γαία.

Ο δορυφόρος ταξιδεύει ένα 1,5 εκατ. χλμ. μακριά από τη γη. Η Γαία θα καταγράψει αναλυτικά την ακριβή θέση και τις αποστάσεις για περισσότερα από ένα δισ. αστέρια στο γαλαξία μας. Θα παρέχει πληροφορίες για την ταχύτητα, τη θερμοκρασία, τη φωτεινότητα, την σύνθεση των άστρων, όπως και την απόστασή τους από τον Ήλιο.
Από τα δεδομένα αυτά οι επιστήμονες θα έχουν την πρώτη ρεαλιστική εικόνα για την προέλευση και την εξέλιξη του Γαλαξία μας. Εκτιμάται πως τα ευαίσθητα όργανα του δορυφόρου θα καταγράψουν ακόμη και μη ορατά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων νέοι πλανήτες και αστεροϊδείς.

euronews

NASA. κάποτε ο «κόκκινος πλανήτης» διέθετε μια μεγάλη λίμνη γλυκού νερού,

Το Συμπαν

NASA. κάποτε ο «κόκκινος πλανήτης» διέθετε μια μεγάλη λίμνη γλυκού νερού,

  8:00 π.μ.

Ενδείξεις πως κάποτε ο «κόκκινος πλανήτης» είχε ένα περιβάλλον κατάλληλο για την ανάπτυξη μικροοργανισμών
Ο Άρης διέθετε τουλάχιστον μια μεγάλη λίμνη γλυκού νερού, η οποία είχε την κατάλληλη χημική σύνθεση για τη φιλοξενία μικροβιακής ζωής ανάλογης με αυτή στη Γη, σύμφωνα με νέα στοιχεία που έφερε στο φως το ρόβερ "Curiosity" της NASA. Πρόκειται για τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις πως κάποτε ο «κόκκινος πλανήτης» είχε ένα περιβάλλον κατάλληλο για την ανάπτυξη μικροοργανισμών - χωρίς πάντως μέχρι στιγμής να έχει βρεθεί κάποια απόδειξη ότι τέτοιες μορφές ζωής όντως υπήρχαν. Αρκετοί επιστήμονες αισιοδοξούν όμως ότι τελικά θα βρουν και αυτή την απόδειξη.

Οι ερευνητές, που έκαναν έξι ξεχωριστές επιστημονικές ανακοινώσεις στο κορυφαίο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το ΒΒC, τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και το «New Scientist», εκτιμούν ότι η εν λόγω λίμνη είχε σχηματισθεί πριν από περίπου 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι γεωχημικές αναλύσεις έδειξαν την παρουσία ιζηματογενών πετρωμάτων που κατά πάσα πιθανότητα σχηματίστηκαν από την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων ακίνητου νερού, το οποίο υπήρχε επί πολλές χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια στην ίδια θέση.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι στον Άρη υπήρχαν τρεχούμενα νερά. Όμως, η ύπαρξη ακίνητου νερού λίμνης ενισχύει ακόμα περισσότερο τις πιθανότητες να είχε κάποτε αναπτυχθεί μικροβιακή ζωή στον γειτονικό πλανήτη.

Εξάλλου, η επιτόπια ανάλυση των πετρωμάτων από τα επιστημονικά όργανα του ρόβερ, που πήρε δείγματα σε βάθος πέντε εκατοστών, έδειξε την παρουσία ζωτικών για τη ζωή στοιχείων, όπως άνθρακα (που έχει και οργανική προέλευση), υδρογόνου, οξυγόνου, αζώτου και θείου. Ακόμα, το νερό της λίμνης εκτιμάται ότι δεν θα ήταν πολύ αλμυρό για να εμποδίσει την ανάπτυξη μορφών ζωής.

Το "Curiosity" έφθασε στον Άρη πριν από περίπου 16 μήνες και έκτοτε αναζητεί σημεία που μπορεί να ήσαν κατοικήσιμα κάποτε. Με αυτό τον τρόπο, οι επιστήμονες που το κατευθύνουν, θα μπορέσουν να εστιάσουν την αναζήτησή τους στα πιο πιθανά μέρη για να εντοπίσουν «μοριακά απολιθώματα», δηλαδή ίχνη οργανικής ύλης που μπορεί να προέρχεται από αρχαία μικρόβια. Η ανακάλυψη της αρχαίας λίμνης στην περιοχή «Γιελοουνάιφ Μπέι» και οι αναλύσεις ιζημάτων από τον πυθμένα της αποτελούν σημαντικό βήμα προόδου προς αυτή την κατεύθυνση.

Όμως, η ύπαρξη οργανικού άνθρακα και οργανικών μορίων δεν σημαίνει κατ' ανάγκη την ύπαρξη ζωής, καθώς οργανικά μόρια στο διάστημα δημιουργούνται και διασκορπίζονται επίσης μέσω διαφόρων μη βιολογικών διαδικασιών.

«Σοκ» για την ηλικία του Άρη

Εξάλλου, μια άλλη σημαντική εξέλιξη ήταν ότι το ρόβερ της NASΑ κατάφερε να πραγματοποιήσει την πρώτη ραδιοχρονολόγηση πετρωμάτων σε ένα άλλο πλανήτη. Αυτή αποκάλυψε ότι οι συγκεκριμένες περιοχές της αρειανής επιφάνειας είναι εκτεθειμένες στην κοσμική ακτινοβολία μόλις επί 80 εκατ. χρόνια, διάστημα πολύ μικρότερο από τις αρχικές επιστημονικές εκτιμήσεις.

Με άλλα λόγια, η επιφάνεια του Άρη είναι απρόσμενα «νεανική», όπως δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας Τζον Γκρότζινγκερ του Τεχνολογικού Ιντιτούτου της Καλιφόρνιας (Caltech), ο οποίος παρουσίασε τα στοιχεία στο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης στο Σαν Φρανσίσκο. «Οι περισσότεροι περίμεναν ότι μια πέτρα στην επιφάνεια του Άρη θα βρισκόταν εκεί εκατοντάδες εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια. Έτσι (η χρονολόγηση) ήταν ένα σοκ».

Η σχετικά νεαρή ηλικία αυτών των πετρωμάτων δημιουργεί ελπίδες ότι τυχόν μικρόβια, που κάποτε ζούσαν σε αυτά τα πετρώματα, θα καταστεί δυνατό να ανιχνευθούν ευκολότερα, χωρίς να χρειαστεί το ρόβερ να σκάψει βαθύτερα.

protothema.gr

Ένας μετεωρίτης που βρέθηκε πιστεύεται ότι προέρχεται από το φλοιό του Άρη,

Το Συμπαν

Ένας μετεωρίτης που βρέθηκε πιστεύεται ότι προέρχεται από το φλοιό του Άρη,

  11:08 μ.μ.

Ένας μετεωρίτης που βρέθηκε πέρυσι στην έρημο Σαχάρα,
πιστεύεται πως προέρχεται από το φλοιό του Άρη, και έχει ηλικία 4.4 δισεκατομμυρίων χρόνων, γεγονός που σημαίνει πως πρόκειται για έναν από τους παλαιότερους διαστημικούς βράχους που έχουμε ποτέ ανακαλύψει, σύμφωνα με μία έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.

Οι περισσότεροι από τους περίπου 125 μετεωρίτες με προέλευση από τον Άρη, έχουν ηλικία μικρότερη του ενός δισεκατομμυρίου χρόνων, παρέχοντας πληροφορίες για το σχετικά πρόσφατο γεωολογικό παρελθόν του Άρη αλλά όχι για την περίοδο της νιότης του.

Ο μόνος μετεωρίτης που ερχόταν από το μακρινό παρελθόν του Άρη, ήταν ο Allan Hills 84001, ηλικίας 4.1 δισεκατομμυρίων χρόνων, ο οποίος είχε γίνει γνωστός από την είδηση που τελικά δεν επαληθεύτηκε, πως περιείχε απολιθωμένα βακτήρια.

Ο μετεωρίτης που βρέθηκε στην Αφρική όμως, με το όνομα NWA 7533, φαίνεται πως προέρχεται από μία εποχή που το ίδιο το Ηλιακό μας Σύστημα είχε ηλικία μόλις 100 εκατομμυρίων χρόνων, όταν και σχηματιζόταν ο φλοιός του Άρη, την ίδια εποχή με αυτόν της Γης και της Σελήνης.

Πωλήθηκε σε αμερικανούς ερευνητές από ντόπιους συλλέκτες μετεωριτών, για 50 δολάρια το γραμμάριο, ενώ μετά τη διασημότητα που έλαβε από τις τελευταίες εξελίξεις, η τιμή του πλέον προσδιορίζεται σε περισσότερα από 10.000 δολάρια το γραμμάριο.

Η χρονολόγηση του διαστημικού βράχου έγινε από το γεωχημικό του πανεπιστημίου της Φλόριντα Μουνίρ Χουμαγιούν, ο οποίος μαζί με την ομάδα του χρησιμοποίησαν μια νέα τεχνική μέτρησης των ισότοπων ουρανίου που περιέχονται στο NWA 7533.

Στη σύνθεση του μετεωρίτη βρέθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις σπάνιων στοιχείων όπως νικέλιο, ιρίδιο, και όσμιο, γεγονός που σημαίνει πως μάλλον προέρχεται από περιοχές του Άρη που σφυροκοπούνταν από μετεωρίτες, οι οποίοι μετέφεραν αυτά τα στοιχεία.

Αν και οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν πως ο Άρης στο παρελθόν φιλοξενούσε νερό σε υγρή μορφή, οι ερευνητές δεν βρήκαν ίχνη που να υποστηρίζουν κάτι τέτοια στα στοιχεία του NWA 7533.

Έπειτα από τη μελέτη των συστατικών του μετεωρίτη, οι ερευνητές προχώρησαν στον υπολογισμό του πάχους του φλοιού του πλανήτη, το οποίο προσδιορίστηκε σε περίπου 50 χιλιόμετρα, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. «Είναι η πρώτη αξιόπιστη γεωχημική πρόβλεψη για το πάχος του φλοιού του Άρη, και συμφωνεί με τις γεωφυσικές προβλέψεις από στοιχεία που έχουν προκύψει μετρώντας τη βαρύτητα και την τοπογραφία του πλανήτη», δήλωσε ο καθηγητής Χουμαγιούν.

Η έρευνα θα συνεχίσει, προχωρώντας βαθύτερα στο εσωτερικό του μετεωρίτη, με τους γεωλόγους να αναμένουν περισσότερες εκπλήξεις σύντομα, καθώς όπως υποστηρίζουν, «μέχρι τώρα έχουν ανακαλύψει απλώς την κορυφή του παγόβουνου». 
πηγη 

Ο «κομήτης του αιώνα», διαστημικό παγόβουνο μας πλησιάζει

Το Συμπαν

Ο «κομήτης του αιώνα», διαστημικό παγόβουνο μας πλησιάζει

  2:30 μ.μ.

Ο «κομήτης του αιώνα», όπως βιάστηκαν να ονομάσουν διάφορα ΜΜΕ τον κομήτη ISON, φαίνεται τώρα ότι μάλλον δεν θα είναι και τόσο θεαματικός όσο αναμενόταν πριν από ένα χρόνο.
Παρ’ όλα αυτά οι ελπίδες πεθαίνουν τελευταίες, οπότε είτε έτσι είτε αλλιώς, ας προετοιμαστούμε να τον παρατηρήσουμε τις επόμενες μερικές εβδομάδες, αφού πρόκειται για έναν δυνητικά αρκετά λαμπρό κομήτη.

Ο κομήτης αυτός ανακαλύφτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012 και έκτοτε έχει υπολογιστεί ότι ο πυρήνας του δεν υπερβαίνει σε διάμετρο τα 400 έως 1.200 μέτρα. Στις 28 Νοεμβρίου 2013 αναμένεται να περάσει σε απόσταση 1.165.000 χλμ. από την επιφάνεια του Ήλιου, ενώ έχει ήδη προσπεράσει τον πλανήτη Άρη την 1η του περασμένου Οκτωβρίου σε απόσταση 10.843.000 χλμ. ενώ βρίσκεται ήδη στο εσωτερικό της τροχιάς της Αφροδίτης.




H τροχιά του κομήτη ISON. Επειδή ο ISON θα προσπεράσει τον Ήλιο σε τόσο κοντινή απόσταση η θερμοκρασία του θα φτάσει τους 2.700 βαθμούς Κελσίου, θερμοκρασία που μπορεί να λιώσει ακόμη και τον σίδηρο. Η μεγάλη αυτή θερμοκρασία καθώς και η μικρή απόστασή του από τον Ήλιο στο περιήλιό του, ίσως να γίνουν αφορμή για την διάλυσή του.





REUTERS/NASA
Η μεγαλύτερη φωτεινότητα που αναμένεται πλέον να φτάσει ο ISON δεν υπερβαίνει το μέγεθος του πλανήτη Αφροδίτη, ενώ ο λαμπρότερος κομήτης των τελευταίων 80 περίπου ετών ήταν ο Κομήτης Ικέγια-Σέκι το 1965 που είχε φαινόμενο μέγεθος πολύ λαμπρότερο εκείνο της Αφροδίτης. Ο δεύτερος λαμπρότερος και πιο πρόσφατος κομήτης Μακνότ ήταν εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από το νότιο ημισφαίριο της Γης τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2007. Εάν ο ISON κατορθώσει, πάντως, να επιβιώσει το προσπέρασμά του από τον Ήλιο θα μπορεί να παρατηρηθεί ακόμη και με γυμνό μάτι από τα μέσα Δεκεμβρίου και μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου 2014. Την Γη μας αναμένεται να την προσπεράσει μια ημέρα μετά τα Χριστούγεννα σε απόσταση 64.210.000 χλμ., και τον Πολικό Αστέρα σε φαινόμενη απόσταση δύο μοιρών στις 8 Ιανουαρίου.




Ο κομήτης «Χιακουτάκε». Ένας άλλος πρόσφατος σχετικά λαμπρός κομήτη ήταν ο «Χιακουτάκε» τον Μάρτιο του 1996. Η εκθαμβωτική πρασινωπή κεφαλή του και η μακριά του αέρια ουρά σε συνδυασμό με την διαύγεια της περιόδου εκείνης τον έκαναν το ομορφότερο στολίδι του ουρανού. Η διάμετρος του πυρήνα του υπολογίστηκε ότι ήταν μικρότερη από τρία χιλιόμετρα, παρ’ όλα αυτά εμφανίστηκε αρκετά πιο ενεργός και με μεγαλύτερη παραγωγή σκόνης και αερίων ανά μονάδα επιφάνειας σε σχέση με άλλους κομήτες. Τη νύχτα μεταξύ 24 και 25 Μαρτίου του 1996 ο «Χιακουτάκε» έφτασε στην πιο κοντινή του απόσταση από τη Γη (15 εκατομμύρια χιλιόμετρα) και προσπέρασε τον γαλάζιο πλανήτη μας με ταχύτητα που άγγιζε τις 150.000 χιλιόμετρα την ώρα. Την στιγμή εκείνη η ουρά των ιόντων του κάλυπτε μια έκταση 75 μοιρών στον σκοτεινό ουρανό. Σύντομα, όμως, εξασθένισε και στις αρχές Ιουνίου δεν φαίνονταν καθόλου χωρίς την βοήθεια κάποιου οπτικού μέσου.




Ο Κομήτης Χέηλ-Μποπ. Ένα χρόνο αργότερα ήταν η σειρά ενός άλλου κομήτη να μας αναγκάσει να σηκώσουμε και πάλι το κεφάλι στον ουρανό. Ο Κομήτης Χέηλ-Μποπ παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 23 Ιουλίου του 1995 από τους Αμερικανούς Άλαν Χέηλ και Τόμας Μποπ όταν βρίσκονταν σε απόσταση ενός δισεκατομμυρίου χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Ο «Χέηλ-Μποπ» δεν ήταν κάποιος νέος κομήτης που ξεπήδησε από το σύννεφο του Οορτ αλλά αποτελεί μέρος του ηλιακού μας συστήματος προσερχόμενος προς το εσωτερικό του με μια ταχύτητα που φτάνει το 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα κάθε ημέρα. Η πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο έχει αλλάξει από την επίδραση των γιγάντιων πλανητών και σήμερα διαρκεί 2.400 περίπου χρόνια. Όταν έφτασε στο περιήλιο του την 1 Απριλίου 1997 βρίσκονταν σε απόσταση 138 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο, ενώ η πιο κοντινή απόστασή του από την Γη ήταν 194 εκατομμύρια χιλιόμετρα στις 23 Μαρτίου 1997. Οι παρατηρήσεις του απέδωσαν αρκετές νέες πληροφορίες: η ουρά του, για παράδειγμα, εκτείνονταν σε μήκος άνω των 100 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ενώ υπολογίζεται ότι από τον πυρήνα αυτόν εξατμίζονταν περίπου 250 τόνοι νερού κάθε δευτερόλεπτο, ρυθμός που συνεχίστηκε για αρκετές εβδομάδες, ενώ στα υλικά του εντοπίστηκαν πάνω από 30 χημικές ενώσεις. Υπολογίστηκε επίσης ότι ο πυρήνας του είχε διάμετρο 40 περίπου χιλιομέτρων με περίοδο περιστροφής 11,3 ωρών.

Tο τμήμα φυσικά που θαυμάζουμε στους κομήτες είναι αναμφίβολα οι περίφημες ουρές τους που εκτείνονται σε μήκος εκατοντάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Παρ’ όλα αυτά η καρδιά ενός κομήτη είναι ο πυρήνας του από τον οποίο δημιουργούνται τα δύο άλλα του τμήματα: η κεφαλή και η ουρά του. Στα απόμακρα, σκοτεινά και παγωμένα όρια του διαστήματος, ένας κομήτης δεν είναι παρά μια άμορφη, κατασκότεινη μάζα με μέση διάμετρο μερικών χιλιομέτρων. Ο πυρήνας αυτός αποτελείται από παγωμένη διαστημική σκόνη και παγωμένα μόρια αμμωνίας, μεθανίου, διοξειδίου του άνθρακα και νερού. Όταν όμως ο πυρήνας αυτός πλησιάσει τον Ήλιο και στα παγωμένα αυτά αέρια επιδράσουν οι ακτίνες του, τα κάνει να εξατμίζονται. Τα αέρια του κομήτη διασκορπίζονται αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα προς όλες τις κατευθύνσεις γύρω από τον πυρήνα σχηματίζοντας έτσι μια νεφελώδη, σχεδόν σφαιρική περιοχή που αποτελεί την κεφαλή του κομήτη, με διάμετρο αρκετών δεκάδων χιλιάδων χιλιομέτρων. Σήμερα η κεφαλή του κομήτη ISON δεν ξεπερνάει το μέγεθος μόλις της Αυστραλίας.




Ο δεύτερος λαμπρότερος και πιο πρόσφατος κομήτης Μακνότ ήταν εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από το νότιο ημισφαίριο της Γης τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2007. Πλησιάζοντας όλο και πιο πολύ τον Ήλιο, ένας κομήτης αισθάνεται πάνω του την πίεση των φορτισμένων σωματιδίων του ηλιακού ανέμου που παρασέρνει τα εξαερωμένα σωματίδια σχηματίζοντας την τεράστια ουρά του που πολλές φορές εκτείνεται σε μήκος δεκάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Γι' αυτόν άλλωστε τον λόγο η ουρά ενός κομήτη κατευθύνεται πάντα προς την αντίθετη πλευρά απ' αυτήν που βρίσκεται ο Ήλιος οποιαδήποτε και αν είναι η κατεύθυνσή του. Η πυκνότητα, φυσικά, της θεαματικής αυτής ουράς είναι μικρότερη ακόμη και από το πιο καλύτερο κενό που μπορεί να επιτευχθεί στα εργαστήρια της Γης.

Η αντίληψη πάντως που έχουμε σήμερα για τους κομήτες είναι ότι αποτελούν τα απομεινάρια των υλικών που δημιούργησαν τον Ήλιο και τους πλανήτες, πρόκειται δηλαδή για τα πιο αρχέγονα υλικά του Ηλιακού Συστήματος. Τα υλικά αυτά παρέμειναν άμορφα και ασχημάτιστα περιβάλλοντας το Ηλιακό Σύστημα σαν ένα τεράστιο σύννεφο στα εξωτερικά του όρια. Ο Ολλανδός αστρονόμος Ίαν Οόρτ πρότεινε το 1950 ότι το εξωηλιακό αυτό σύννεφο, σε απόσταση μέχρι και ενός έτους φωτός από τον Ήλιο, είναι ο τόπος της γέννησης και της δημιουργίας των κομητών. Στα όρια αυτά του Ηλιακού μας Συστήματος τα παγωμένα αέρια και η διαστημική σκόνη συμπιέστηκαν σχηματίζοντας δισεκατομμύρια διαστημικά «βρώμικα παγόβουνα» (όπως περιέγραψε τους κομήτες ο αστρονόμος Φρεντ Γουίπλ στη δεκαετία του 1950) με διάμετρο από 1 έως 150 χιλιόμετρα, που απετέλεσαν τους εμβρυακούς πυρήνες των κομητών.








Ο «Χιακουτάκε». Έκτοτε και από καιρό σε καιρό, κάποιο άστρο ή ακόμη και η επίδραση ορισμένων νεφελωμάτων, (καθώς το ηλιακό σύστημα περνάει μέσα απ' αυτά), ταράζει την ήσυχη διαβίωση των κομητών στο «Σύννεφο του Οόρτ» και σπρώχνει ορισμένους από το εξωτερικό τμήμα του ηλιακού συστήματος σ’ ένα ταξίδι που μπορεί να διαρκέσει δεκάδες χιλιάδες χρόνια μέχρι να τους δει ανθρώπινο μάτι. Στο ταξίδι αυτό ορισμένοι από τους κομήτες ακολουθούν παραβολική τροχιά, κάνοντας ένα μόνο ταξίδι προς τον Ήλιο χωρίς επιστροφή. Άλλοι όμως επηρεάζονται βαρυτικά από τους γίγαντες πλανήτες του ηλιακού συστήματος, και ιδιαίτερα από τον Δία, και αλλάζουν κατεύθυνση και ταχύτητα διαμορφώνοντας μικρότερες ελλειπτικές τροχιές γύρω από τον Ήλιο. Έτσι οι κομήτες αυτοί μετατρέπονται σε περιοδικούς επανεμφανιζόμενους επισκέπτες μας.





GRAPHIC NEWS
Ο κομήτης ISON Μια πλήρης περιφορά ενός τέτοιου κομήτη γύρω από τον Ήλιο μπορεί να διαρκέσει από μερικές χιλιάδες χρόνια μέχρι και μερικά εκατομμύρια χρόνια ανάλογα με την τροχιά του. Για παράδειγμα η περίοδος του Κομήτη Κοχούτεκ είναι 75.000 χρόνια. Οι συνεχείς όμως αυτές επισκέψεις στο εσωτερικό του ηλιακού συστήματος τους κάνει να αλλάζουν συχνά την τροχιά τους, η οποία γίνεται όλο και πιο μικρή με αποτέλεσμα τη σμίκρυνση της περιοδικότητάς τους. Ο κομήτης με την μικρότερη περιοδικότητα, για παράδειγμα, είναι ο κομήτης Ενκε ο οποίος μας επισκέπτεται μια φορά κάθε τρία χρόνια και 4 μήνες.

Πολλοί όμως από τους κομήτες δεν συμπεριφέρονται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Μερικοί δεν έχουν κεφαλή, ενώ άλλοι δεν έχουν ουρά. Άλλοι πάλι αντί να γίνονται όλο και πιο λαμπεροί καθώς πλησιάζουν στον Ήλιο, ξεθωριάζουν ή και χάνονται τελείως χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος πίσω τους. Ενώ ορισμένοι επηρεασμένοι από την μεγάλη βαρυτική δύναμη του Ήλιου αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν στην υπέρθερμη κόλαση της επιφάνειας του άστρου της ημέρας.

Δεν υπάρχει επίσης κανένας κανόνας που να λέει ότι οι κομήτες πρέπει να έχουν οπωσδήποτε μία ουρά. Το 1744 για παράδειγμα, ο κομήτης Σεσώ μετά την παράκαμψη του Ήλιου παρουσιάστηκε με έξι ουρές που κουβαλούσε σαν φτερωτό διάδημα. Το 1976 ο κομήτης Γουέστ διασπάστηκε σε τέσσερα κομμάτια, που συνέχισαν την ίδια με την αρχική τους πορεία και είχαν σχετικές ταχύτητες το ένα με το άλλο που έφταναν τα 5 μέτρα το δευτερόλεπτο. Ένας άλλος πάλι κομήτης που ανακαλύφτηκε το 1826 και ονομάστηκε Μπιέλλα, διαχωρίστηκε σε δύο κομμάτια όταν επέστρεψε το 1845. Και τα δύο αυτά κομμάτια επέστρεψαν πάλι το 1851, αλλά από τότε δεν έχουν ξαναεμφανιστεί ποτέ. Τον Νοέμβριο όμως του 1872, σε μία καταπληκτική εμφάνιση μιας "καταιγίδας διαττόντων" καταμετρήθηκαν εκατό περίπου διάττοντες κάθε λεπτό και επί μία ολόκληρη ώρα. Οι διάττοντες αυτοί εκπέμπονταν από το σημείο του ουρανού από το οποίο αναμενόταν να εμφανιστεί ο κομήτης Μπιέλλα τον ίδιο εκείνο μήνα.




Το φαινόμενο αυτό επιβεβαίωσε την υποψία των επιστημόνων που συνδύαζαν τις βροχές διαττόντων με τους κομήτες. Μια τέτοια βροχή εμφανίζεται κάθε Αύγουστο όταν 50 έως 60 διάττοντες σχηματίζουν την Βροχή των Περσείδων. Η βροχή αυτή ονομάζεται έτσι επειδή τα μετέωρα αυτά φαίνονται ότι προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Περσέα, και οφείλονται στα σωματίδια που αφήνει πίσω του ο κομήτης Σουίφτ-Τάτολ. Ο κομήτης αυτό συμπληρώνει μια πλήρη τροχιά κάθε 130 περίπου χρόνια ενώ η τελευταία του επίσκεψη στην περιοχή μας συνέβη τον Δεκέμβριο του 1992. Πολλοί, λοιπόν, αστρονόμοι υπολόγιζαν ότι η κανονική ετήσια βροχή των Περσίδων, που αναμένονταν τον Αύγουστο του 1993, θα ήταν ιδιαίτερα θεαματική, και αντί για βροχή διαττόντων θα είχαμε μια πραγματική καταιγίδα μετεώρων. Στη διάρκεια μιας τέτοιας καταιγίδας, 36.000 περίπου μετέωρα εμφανίζονται κάθε ώρα, σαν μια πραγματική φιέστα πυροτεχνημάτων.

Αυτό που συμβαίνει σε μια τέτοια περίπτωση είναι το εξής: Καθώς η Γη μας περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο, συναντάει κάθε Αύγουστο το σύννεφο των σωματιδίων που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης Σουίφτ-Τάτολ. Έτσι καθώς η Γη μας τρέχει με 108.000 χιλιόμετρα την ώρα, πέφτει ακάθεκτη πάνω στο σύννεφο των σωματιδίων. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, με βάρος ενός γραμμαρίου, χτυπάνε τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιράς μας σε ύψος 100 περίπου χιλιομέτρων και αναφλέγονται. Η ανάφλεξη αυτή ιονίζει τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας, σχηματίζοντας έτσι μια φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Αυτή τη φωτεινή σφαίρα, λοιπόν, βλέπουμε από τη Γη, και ονομάζουμε διάττοντα, μετέωρο, ή "πεφταστέρι".

του Διονύση Π. Σιμόπουλου
Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου
.naftemporiki.