Ένα νέο Orient-Express πλοίο προσφέρει ένα ταξίδι μέχρι τους μουσώνες, λίγο-επισκέφθηκε Chindwin
Chapman Massein μοναστήρι στο άνω Chindwin
Captains γνωρίζουν πού βρίσκονται τα διάφορα κανάλια, αλλά, επειδή οι αμμώδεις όχθες κρατήσει μετατόπιση, μπορούν μόνο να διαπιστώσει ποια θα ακολουθήσει με την ανάγνωση του νερού. Λοχαγός Nyein, ο οποίος έχει εργαστεί για τα ποτάμια για 42 χρόνια, κάλεσε έναν ναυτικό να βολιδοσκοπήσεις με ένα 6-μετρητή καλάμι. «Έχουμε ένα Βαθύμετρο, αλλά μερικές φορές αισθανόμαστε πιο άνετα με τους παλαιούς τρόπους,» μου είπε.
Στη Μιανμάρ, μια χώρα η οποία ήταν μόνο η επανεισδοχή, για την ενσωμάτωση ταξίδι του πριν από δύο χρόνια, το ανώτερο Chindwin παραμένει ένα τέλμα τουριστών. Είναι μόνο πλεύσιμο από μια χούφτα των κρουαζιερόπλοιων, όταν τα επίπεδα του ποταμού αυξηθεί κατά τη διάρκεια των μουσώνων του καλοκαιριού, από τον Μάιο έως τα μέσα Οκτωβρίου. Είχα κάνει τέταρτη επίσκεψή μου στη χώρα για να λάβει μια 11-ήμερη κρουαζιέρα μέχρι το Chindwin, ένα ταξίδι πάνω από 1.600 χιλιόμετρα, σε ένα νέο πλοίο, το Orcaella. Ιστιοπλοΐα από το Mandalay, κατευθυνθήκαμε νοτιοδυτικά στο δελφινιού πριν μετά προς τα βόρεια Chindwin για οκτώ ημέρες, στο βαθμό που είναι πλωτός από κρουαζιερόπλοια. Κατά την επιστροφή, ιππασία με την τρέχουσα, χρειάστηκαν τρεις μέρες για να φτάσουν στον τελικό προορισμό μας, το θρυλικό ναούς της Bagan.
Όχι ότι θα συνειδητοποιήσουμε αυτό από την εξέταση ενός ποταμού που είναι μια καλή 450 μέτρα πλάτος. Ούτε, από την τραχιά μικρό του Chindwin για βάρκες και απλά χωριά, θα μαντέψει ότι είστε σε μια χώρα διέρχεται μια από τις πιο εκπληκτικές μεταμορφώσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο. Τα αυτοκίνητα, διαφημίσεις και εμπορικά κέντρα της νέας Μιανμάρ να σταματήσει πολύ από τις όχθες του Chindwin. Εδώ, η συμπεριφορά των οδηγών »είναι η πιο προφανής απόδειξη της αλλαγής. Αφού απαγορεύεται να συζητήσουμε την πολιτική για τον πόνο από τη φυλακή, και δίνεται μια λίστα των "απαντήσεις" θα πρέπει το θέμα να καταλήξει, που τώρα χλευάζουν ανοιχτά πρώην ηγέτες τους.
Οι ναοί του Bagan
Χωριά του μπαμπού σπίτια, έθεσε σε ξυλοπόδαρα των τικ, σπρωξιά στην άκρη του νερού μεταξύ τους κολοσσούς των δέντρων ακακίας? Ρυμουλκά τρένα ανάσυρση φορτηγίδες φορτωμένο με βαρέλια πετρελαίου και ξυλείας. Μικρά φορτηγά και ταχεία ξύλινες βάρκες επιβατών με χαλάρωση των προτέρων κουπαστές, τα κέρατα διαλαλούν, εκκωφαντική τους κινητήρες χτύπημα του αέρα με το θόρυβο.
© Peter Hughes Πωλητές τροφίμων περιμένουν δίπλα στο ποτάμι για ένα πλοίο
Monywa είναι το πρώτο μέρος της κάθε μεγέθους σχετικά με την Chindwin. Φτάσαμε στην δεύτερη ημέρα μας. Ήταν μια πανσέληνο και έτσι την ημέρα καρναβάλι για οικογένειες στο ναό Thanboddhay. Αλλά τα πλήθη γύρω από τα κτίρια παγόδα, βαμμένα σε φανταχτερός, tutti frutti-χρώματα, ήταν τίποτα σε σύγκριση με την οχλαγωγία του Βούδα στοιχεία οίκηση στον ίδιο το ναό. Κάθε επιφάνεια κατακλύζεται με μικροσκοπικά Φο, πάνω από μισό εκατομμύριο από αυτούς. Έξω είναι γεμάτο σε οβελίσκοι? Μέσα είναι σκαρφαλωμένο σε όλη τη διαδρομή μέχρι τα τείχη για κοκαλιάρικο προεξοχές. Η μεγάλη Φο, ενώπιον του οποίου οικογένειες προσεύχονταν, είχε άλως φώτα που αναβοσβήνουν ακτινοβολεί από τα κεφάλια τους. "Βούδες από το Λας Βέγκας», παρατήρησε οδηγό μας.
Ο ναός κτίστηκε κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Παρά την Chindwin είναι στην πρώτη γραμμή, το κτήριο ήταν άθικτο. Όταν ολοκληρώθηκε, ο πόλεμος τελείωσε, ένα συνδυασμό γεγονότων ευοίωνο αρκετό για να γίνει ένας σημαντικός τόπος προσκυνήματος. Σε κοντινή απόσταση, ο πολλαπλασιασμός των Φο συνεχίζεται σε μια φυτεία του bo δέντρα (Βούδας επιτυγχάνεται φώτιση κάτω από ένα bo). Στη γραμμή κατά σειρά, πανομοιότυπα στοιχεία του Βούδα, μισή ζωή-το μέγεθος, καθίστε κάτω καμαρωτός λίγη ομπρέλες σκυροδέματος. Υπάρχουν περίπου 7.000 τώρα? Ο στόχος είναι 10.000. Η έκρηξη του Βούδα φτάνει αποθέωση της σε ένα άγαλμα 130 μέτρα ύψος, πάνω από το διπλάσιο του ύψους της στήλης του Νέλσονα.
Στο μοναστήρι Mokehtaw την τρίτη ημέρα, είδαμε την έναρξη της 10-year-old μοναχοί, σαστισμένος-αναζητούν τα αγόρια των οποίων οι κεφαλές είχαν τελετουργικά ξυρίζεται μπροστά από την εκκλησία. Την πέμπτη ημέρα, στο Mawlaik, αφού έδρα της Εταιρείας Bombay Burmah Trading, τρώγαμε το δείπνο, η οποία εκπονήθηκε από τον σεφ του πλοίου, στο όμορφο teak σπίτι ενός αποικιακού διαχειριστή. Το Edwardian βίλα, δίπλα σε ένα γήπεδο γκολφ απεριποίητος, ήταν ό, τι οι ομογενείς από upcountry, ο οποίος ήρθε για κάποιο R & R, που ονομάζεται "chummery". Το επόμενο πρωί πήγαμε στους λόφους πίσω από Mawlaik στο πίσω μέρος των φορτηγών για να παρακολουθήσουν μια επίδειξη των ελεφάντων που εργάζονται στο δάσος.
Εκδρομές Orcaella είναι ευχάριστη, αν και ορισμένες στάσεις έχουν κοπεί από την αρχική διαδρομή, επειδή το πλοίο είναι πιο αργή από ό, τι αναμενόταν σε ρεύματα του Chindwin του. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλες, συχνά μονότονη, περάσματα στον ποταμό με λίγη συμβαίνει στο πλοίο. Από τις τρεις διαλέξεις επί του σκάφους, η μία ήταν για τα πτυσσόμενα πετσέτες σε σχήματα ζώων.
Μια γρήγορη έναρξη μας συνοδεύονται από το Mandalay. Σε κάθε στάση, μας μετέφερε στην ξηρά πριν από υπερβολική ταχύτητα μπροστά για να προετοιμαστούν για την επόμενη προσγείωσή μας. Κατά τη σκάλα του πλοίου, τα αγόρια που πραγματοποιήθηκε από μπαμπού πόλων, καθώς χειραγωγούς? Στην ακτή, υπήρχαν αναψυκτικά και κρύο σκουπίζει το χέρι.
Ο ποταμός διασχίζει γκρεμούς ψαμμίτη και στριμμένα μεταξύ δασώδη μπλόφες? Δάσος υποχώρησε στην άκρη του νερού. Orcaella ωθείται ενάντια στο ρεύμα, κάνοντας ζιγκ ζαγκ τεμπέλης για soupy νερό με ιζήματα να ακολουθήσει το αόρατο κανάλι.
Όπως πολλά ποταμόπλοια, Orcaella, η οποία πήρε το όνομά της από ένα είδος δελφινιού δελφίνι του ποταμού, θα μπορούσε να είναι πρώτος ξάδελφος του Portakabin. Η μύτη επιπλήττει και boxy γραμμές δεν είναι τίποτα αν δεν είναι λειτουργική. Οι 25 δύο τετράκλινες καμπίνες χρησιμοποιούν παραδοσιακό ξύλο, λυγαριά και υφάσματα. Σε τέσσερις κατηγορίες, μεταξύ των οποίων δύο στραμμένο προς τα εμπρός σουίτες με μπαλκόνι, είναι καλά μελετημένη, με αυτόνομο κλιματισμό, ξύλινα πατώματα και κομψά δωμάτια ντους.
© Zaw Min Yu Ένα ιδιωτικό μπαλκόνι στην πλώρη του Orcaella
Οι κοινόχρηστοι χώροι είναι πιο σύγχρονο. Στο ανώτερο κατάστρωμα είναι ένα μικρό, μοντέρνα γρανίτη χρώματος πισίνα με 15 ξαπλώστρες, αλλά χωρίς ομπρέλες. Πίσω από αυτό είναι ένα σπα, γυμναστήριο και κλιματιζόμενα bar.
Περισσότερα παράλογο είναι το εστιατόριο. Λευκό μαρμάρινες κολώνες του και γυαλιστερό χρώμιο μου θύμισε του δαπέδου καλλυντικών ενός πολυκαταστήματος. Αυτό είναι θέμα γούστου. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για τα παράθυρα, τα οποία είναι πάρα πολύ μικρό και σε λάθος μέρος. Καθισμένος σε ένα "παράθυρο" τραπέζι, θα πρέπει να κοιτάξουμε πίσω πάνω από τον ώμο σας για να δείτε έξω.
Αυτά είναι νωρίς για Orcaella - Ήμουν στο δεύτερο ταξίδι του - και υπάρχουν ζητήματα, άτυπου χαρακτήρα της κανονικής υψηλής Orient-Express τα πρότυπα, τα οποία χρειάζονται προσοχή. Πολλοί βρήκαν το φαγητό απογοητευτικο. Μενού ήταν επαναλαμβανόμενες και ο σεφ Ταϊλάνδης φάνηκε να έχουν ένα άγγιγμα πιο αξιόπιστες ασιατικά πιάτα από ό, τι είχε με τη δυτική. Η εξυπηρέτηση ήταν εφοδιασμένο με πολύ μεγαλύτερη γοητεία της Βιρμανίας από την προπόνηση.
Την τελευταία νύχτα, όταν ο γενικός διευθυντής της εταιρείας ήταν στο εστιατόριο, υπήρχε μια μικρή εξέγερση. Ένας επιβάτης διαδήλωσαν έξω φωνάζοντας ότι περίμενε 25 λεπτά για το γεύμα του, "τυπικά για αυτήν την κρουαζιέρα», διαμαρτυρία του επιδοκιμάζονται από δύο πίνακες εξίσου δυσαρεστημένοι γαλλικά.
© Peter Hughes Ένας χορευτής Naga στην Homalin
Το απόγευμα, Orcaella scudded νότια σε ισχυρό ρεύμα του Chindwin του. Ράντγιαρντ Κίπλινγκ έγραψε, «Αυτό είναι Βιρμανία, και θα είναι αρκετά σε αντίθεση με οποιαδήποτε γη που γνωρίζετε." Τα λόγια του δεν ήταν ποτέ πιο αληθινό. Μιανμάρ, πίσω στο μαντρί διεθνείς, δεν θα είναι ποτέ πιο διακριτικό από ό, τι τώρα. πηγη
